Część 14 "Dziwna sprawa"

Rankiem, gdy towarzysze zbierali się już do dalszej drogi, Gertrude postanowiła zadać Oliverowi pewne pytanie. Miała zrobić to już dawno, ale nie miała odwagi. Nie wiedziała, jaką odpowiedź może otrzymać.
- Dlaczego właściwie zgodziłeś się iść ze mną? - zapytała, nieco drżącym głosem. Mężczyzna popatrzył na kobietę. Na twarzy malował się mu właściwy dla niego grymas. Niby poważny, a jednak kpiący.
- Dopiero teraz o to pytasz? - odparł. Typowe. Wciąż miał tajemnice, nie odpowiadał konkretnie. To bardzo denerwowało Gertrude.
- Posłuchaj...! - zaczęła zirytowanym tonem. Podeszła do niego, tak blisko, że prawie stykali się nosami. - Nie próbuj żadnych sztuczek! Jeżeli tylko będziesz chciał mnie wykiwać, to dowiem się o tym i przyrzekam: zrobię ci coś złego. - zakończyła. On wziął wdech. Bynajmniej nie dlatego, że się przestraszył słów dziewczyny. Poczuł dziwne ukłucie, które człowiek czuje, kiedy robi coś złego. Może jej powiem...? Na chwilę zwątpił w swoje własne założenia.
- Teraz ty posłuchaj, Gertrude... Mam w tym swój interes, ale nie mogę ci go zdradzić. Jasne?
Kiwnęła na zgodę. Zrobiła to wbrew sobie samej. Doświadczenie nauczyło ją, że nie powinna ufać ludziom. Oliverowi jednak ufała. Fascynował ją. Im dłużej z nim przebywała, tym bardziej.

Ruszyli w dalszą podróż. Szli doliną wzdłuż rzeczki. Kamienie  pod stopami doskwierały Gertrude. Raczej nie była przyzwyczajona do takich ścieżek. Mimowolnie zerknęła na Olivera. Szedł pewnie. Zmierzyła go wzrokiem od głowy w dół. Hej...! Zobaczyła swój sztylet, ten który zgubiła na łące. Przypięty był do pasa mężczyzny.
- Skąd to masz? - podbiegła do swojego kompana i szarpnęła za rękojeść swojej broni, odwracając gwałtownie mężczyznę. Ten był jeszcze bardziej zdziwiony niż ona sama. Szeroko otworzył oczy i spróbował się wytłumaczyć.
- Nie wiem... byłem przekonany, że go zgubiłaś...
- Doprawdy? Nie wiesz, jak znalazł się t u t a j? - dziewczyna wskazała pas Olivera.
On przymrużył oczy, tak jak ludzie je mrużą, kiedy coś próbują poukładać w głowie.
- Może nie uwierzysz, ale śniło mi się, że ktoś przypina mi ten sztylet do pasa... Jakiś mężczyzna.. A teraz... - odpiął sztylet i wręczył go Gertrude. - Nie sądzisz, że to dziwna sprawa...?
Dziewczyna też miała ostatnio sen. Proroczy, jak się okazało, więc była skłonna wierzyć Oliverowi.
- Bardzo... - przyznała rację. - Bardzo...